Do Czarownic - dz. 3: Pod (Łysą) Górę

Piątek, 3 maja 2013 · dodano: 04.05.2013 | Komentarze 0

Po "użyciu" poprzedniego dnia - dzień niby restowy, choć nie końca: na półlekko (ja z sakwami, a M. bez) pojechaliśmy objechać Łysogóry dookoła. Rano oczywiście mżyło, ale szybko przestało i za Świętą Katarzyną zaczęło się pięknie przejaśniać. Po pokonaniu stromego podjazdu superświetny zjazd przez Krajno, dalej via Porąbki do Bielin. Stąd elegancko wymalowanym pasem rowerowym kawałek i skręt na Hutę-Podłysicę. Od razu 13% pod górkę! :D Po odpoczynku w słoneczku znów mozolnie - raz w górę, raz w dół, ale przeważnie w górę - i słusznie, bo na Święty Krzyż! Czyli Łysą Górę :) Z kilkoma przystankami udało się całość pokonać, a na koniec nawet wyprzedziłem wlokący się z turystami koniowóz tuż pod wieżą TV. Po obejrzeniu gołoborza i klasztoru - zjazd. Najpierw (do parkingów pod lasem) slalom między watahami trzeciomajowiczów i koniowozów, potem już szosą kolejny tego dnia wspaniały zjazd aż do trasy na Nową Słupię - tu znów piękne pasy po bokach dla rowerów - cóż z tego, skoro wciąż po zimie zasypane zwałami piachu i śmiecia? :/ W Nowej Słupi postój - kebab, a jakże! :) A z Nowej Słupi powrót do Bodzentyna już najkrótszą drogą z widokami na całe pasmo Łysogór.
Wiatr przez cały dzień niezbyt silny, z NE - w sumie przeszkadzał tylko na samym podjeździe pod Święty Krzyż (między Bielinami, a Hutą Szklaną) oraz nieco na koniec.
Wpadły kolejne nowe gminy: Górno, Bieliny, Łagów (sam skraj, czyli przydrożna wiata w lesie po "właściwiej" stronie drogi;), Nowa Słupia i Pawłów (jedna wioska, ale też się liczy!)

Do Czarownic - dz. 2: Pod Deszcz

Czwartek, 2 maja 2013 · dodano: 04.05.2013 | Komentarze 2

Rano w Sielpi nie padało, choć się zanosiło. Niezrażeni tym faktem wystartowaliśmy w kierunku +/- Kielc, jednak bocznymi drogami. Najpierw przez Miedzierzę, następnie (powtórka z łaciatej drogi z wczoraj) na Przyłogi, Komorów - co chwila podjazdy i zjazdy - bardzo fajne te Wzgórza Koneckie :) Za Krasną, w Gustawowie zaczęło padać i (z przerwami) padało przez resztę dnia. Kompletnie bocznymi szosami, a momentami leśnymi drogami dotarliśmy w strugach dżdżu do Szałasu, gdzie znajduje się m.in. OSP Szałas. Tu wskoczyliśmy na nieco główniejszą trasę na Zagnańsk - najpierw bardzo długi i stromy podjazd przez las, potem fajny lot z górki na pazurki do ruin Wielkiego Pieca. Po zwiedzeniu skierowaliśmy się na Zagnańsk (po drodze postój pod Bartkiem). Za Zagnańskiem w stronę głównej trasy Kielce-Radom - wg mapy boczna, ale utwardzana droga miała przecinać trasę i doprowadzić nas do wsi Barcza. Tyle w teorii. Najpierw "utwardzana" okazała się polna i piaszczysta, potem łąkowa nie bardzo widoczna, potem leśna grząska. Do trasy dało jakoś radę się doczłapać - a tu bardzo skomplikowane skrzyżowanie rondowo-wiaduktowo-kolejowo-cholerawiejakie. Pokonaliśmy je jednak z sukcesem i - widząc ciąg dalszy naszej "utwardzanej" za leśnym szlabanem nawet ucieszyliśmy się w tym deszczu, że będzie mniej rozjeżdżone... Owszem, pierwsze 2 km było. Za to kolejne 2 to same koleiny po ciężkim sprzęcie leśnym zalane na pół metra wodą z czystą żywą gliną jako pasem rozdzielającym i totalnym chaszczorem jako poboczami... Oj, użyliśmy! ;) Miejscami nawet ledwo dawało radę prowadzić po grząskim błocku rumaki, które do połowy sakw zaczęły wyglądać jak nieboskie stworzenia. Wszystko w glinie i błocku! :/ W końcu jakoś przedarliśmy się, raz jadąc, a raz prowadząc rowery do Barczy. Na końcu wsi był na szczęście potok - tu postój dobry kwadrans na mycie - zwłaszcza obręczy, hamulców i przerzutek. Z Barczy znów trochę asfaltami, a trochę gruntówkami (na szczęście o niebo lepszymi) do Ciekotów, gdzie jest Szklany Dom Żeromskiego i Wariacja na temat dworu - a wszystko Żeromskiego, tośmy nie omieszkali pozwiedzać. W międzyczasie rozpadało się nie na żarty i w strugach ulewnych doczłapalim do Świętej Katarzyny. Po solidnym posileniu się "Pod Jodełką" ("Przysmak Czarownicy" i "Czarci Frykas" czy jakoś takoś) rozpoczęliśmy, z każdym momentem coraz bardziej rozpaczliwe poszukiwania noclegu. Otóż okazało się, że dosłownie nigdzie nie ma nawet kawałka podłogi! Co tu robić? Ano - jechać w deszczu dalej. W następnej wiosce, Podgórzu też nic nie mieli i dopiero w Bodzentynie, po dłuższych poszukiwaniach, dobrzy ludzie zlitowali się i przyjęli na nocleg w swej agroturystyce - a ponieważ także nie mieli już miejc - więc w jadalni :) Czyli: ciepło i sucho oraz cała sala do naszego użytku! :) Czas był najwyższy - wszystko ociekało i zaczęło się właśnie ściemniać.
Z pożytków niewątpliwych dnia: kolejne nowe gminy zaliczone na rowerze - czyli Smyków, Stąporków, Bliżyn, Zagnańsk, Masłów, Łączna i Bodzentyn.

Do Czarownic - dz. 1: Pod Wiatr

Środa, 1 maja 2013 · dodano: 04.05.2013 | Komentarze 2

Pierwszy dzień wyprawki z sakwami w Góry Świętokrzyskie w towarzystwie M.:
Rowerami na Chojny, stąd PKP do stacji Luciążanka koło Piotrkowa i dalej rowerami: Cieszanowice (dwór nr 1), Trzepnica (dwór nr 2), Łęki Szlacheckie (nowa gmina nr 1! - dwór nr 3). Stąd na Ręczno, nieco na Przedbórz i do Majkowic obejrzeć ruinę zameczku. Ponieważ mapa sugerowała, że w pobliżu jest mostek na Pilicy, no to gruntówkami - a tu tylko bród! Oznaczało to nadłożenie kilkunastu kilometrów na Przedbórz - ale na szczęście w lesie okazało się, że jest świeżo zrobiona doskonała żwirówka ładnych kilka kilometrów długości, więc generalnie prawie do Przedborza dało radę nią dojechać równolegle do szosy głównej. Z Przedborza na Fałków - zaczęły się bardziej strome podjazdy - i tu okazało się, że przednia przerzutka M. nie działa! Po zbadaniu sprawy na szczęście udało się założyć spadniętą sprężynę - i dalej w drogę! Po posileniu się kebabami w Fałkowie odbiliśmy na Lipę (tu pierwszy naprawdę stromy podjazd). W Lipie spotkaliśmy (osobno) i psa (pies w Lipie - less w pipie?) i kota (kot w Lipie - lot w kipie!), a dalej najpierw koszmarna "asfaltówka" z samych łat (sponsorem Polskich Dróg jest Mleko Łaciate), a potem szutrówka przez las wyprowadziły nas na Radoszyce. Po odwiedzeniu miejscowego cmentarza skręciliśmy na Sielpię - za trasą Piotrków-Kielce totalna przebudowa drogi, ale jakoś przedarliśmy się do zapory w Sielpi, gdzie padła stówka, po czym po poszukiwaniach noclegu (w OSiR-ze zdzierają po 100 zł za pokój) znaleźliśmy domek fiński - cały za 50 zł :) Niech żyje ośrodek "Atmosfera"!
Dzień dość męczący z racji przednio-bocznego wiatru z NE, który dawał się we znaki wszelkie. Na szczęście nie padało. A nowe gminy zaliczone na rowerze to (oprócz Łęk Szlacheckich) gminy świętokrzyskie: Ruda Maleniecka, Radoszyce i Końskie :)

Uć tysiąca drobiazgów

Wtorek, 30 kwietnia 2013 · dodano: 30.04.2013 | Komentarze 0

Niczym dressing tysiąca wysp do załatwienia:
Od M. z M. poszukać wejścia na jędrusiowski cmentarzyk, którego nie było, ale jednak był - udało się wejście znaleźć przez jakiś dziwny zaułek między płotami, a brzegiem chałupy. Cmentarz ze wszech miar ciekawy, częściowo zaś przerobiony na prywatny ogródek :)
Z cmentarzyka z M. do M. i dalej samotnie na drugi nieodkryty cmentarzyk - tym razem na dziedzińcu różnych hurtowni. Obiekt całkowicie zadrzewiono-zajeżynowany; mniej niż nic nie pozostało, za to sporo śmieci.
Z cmentarzyka nr 2 do Piasty-Kołodziei po doradę w sprawie niewskakującego biegu nr 6 (nadal nie wskaka!), stąd do szpitala NAM i na pobliski dworzec Uć Kaliszowska, co by kupić bilety na jutrzejszy wyjazd. Koleje gigantyczne (o PKP nie wspomnę).
A stąd, zupełnie jakbym jechał z p. na K. - do M.
Sakwy lekkie, wiatru na początku brak, potem zerwał się z jakiegoś NE i trochę zmęczył na koniec.

Uć z falą czerwonych latarń

Poniedziałek, 29 kwietnia 2013 · dodano: 29.04.2013 | Komentarze 0

Od M. do p. na P. niemal klasycznie, ale niemal, bo przy octach, musztardach i winach - korek, więc objazdem w stronę Muchomorki.
Z p. na P. do M. jak zwykle.
Cały dzień prześladowały mnie czerwone światła, co przełożyło się na kiepską średnią prędkość, mimo, że zazwyczaj była jazda z korzystnym wiatrem.
Sakwy w te lekkie - przytyły znacznie we wte, gdyż załadowane zostały dwoma torbami suchego chleba dla psa wielkości sąsiada zwanego Alanem (czy jak mu tam).

Półuć z brakiem cmentarzyka, który jest

Niedziela, 28 kwietnia 2013 · dodano: 28.04.2013 | Komentarze 4

Po przegarażowaniu w nocy Meridy w p. na P. - najpierw do d., a potem na Jędrusiów (via Mileszki), gdzie jest stary cmentarz ewangelicki otoczony domkami. I to tak szczelnie, że nie ma doń żadnego dojazdu! A przynajmniej wszystko na to wskazuje.
Po bezskutecznych terenowych poszukiwaniach wjazdu - do M. via miejsce, gdzie zaczynają budowę A1 i powstała piękna nowa pętla objazdowa, którą należało niczym figę z cmentarzem przetestować. A potem jeszcze Józefiakiem Ofiar, bo była chwila wolna.
Wiatr umiarkowany północny, a sakwy nieco zapchane wyprawowymi gratami - bo to już wkrótce!

Półuć pod wiatr

Sobota, 27 kwietnia 2013 · dodano: 27.04.2013 | Komentarze 0

Od M. do p. na P. klasycznie i pod dość silny wiatr.
Tu zagarażowałem Meridę - a powrót (via szpital NAM) Empeką w dżdżu.
Sakwy jakieś tam.

Uć Holidejowo-Inna

Piątek, 26 kwietnia 2013 · dodano: 26.04.2013 | Komentarze 0

Od M. do p. na P. jak zwykle.
Z p. na P. do M. via hotel Holidej In zawieźć celulozowe mapki - 300 sztuk!
Po drodze zbierające się w kupy masy krytycznej grupy i potworny korek (chyba z okazji nadciągających majowych holidajów) przy Miliardowej ominięty częściowo chodnikowymi bezdrożami oraz pasem wykopków wyłączonych z ruchu.
Wiatr niezbyt silny, z kierunków bocznych.

Uć znużona z pleksipodstawką

Czwartek, 25 kwietnia 2013 · dodano: 25.04.2013 | Komentarze 0

Po wczorajszej setce - dziś znużenie:
Od M. pod wiatr, więc wolno i ciężko do p. na W. zawieźć pleksipodstawkę. Z p. na W. do p. na P. trasą WZ w korku i w ruchu między tirami, dziurdziołami i bezpłatnymi oraz płatnymi autobusami, że o brzęcząco-ryczącej drobnicy nie wspomnę - z czterema kilometrami widoków na never-ending-story, czyli budowaną drogę rowerową na Widzewu. I nadal pod wiatr.
Z p. na P. do M. już z wiatrem, ale zmęczony po całym dniu p. - dziś w p. wyjątkowy kocioł, więc komu by się chciało żyłować i wyprzedzać autobusy... Trochę mi, ale tylko pod koniec ;)
Sakwy na szczęście lekkie.

Jambór

Środa, 24 kwietnia 2013 · dodano: 24.04.2013 | Komentarze 2

Druga tegoroczna setka - trudna, bo z silnym wiatrem z WNW, który nie raz pomagał, nie raz przeszkadzał, a w ogólnym rozrachunku zmordował.
Od M. do Jamboru via Tuszyn i Górki (ależ wizgało na podjazdach!:/), a następnie Dłutów i nowym, jak się okazało gruntowym skrótem przez Orzk (oż, k...!).
W Jamboru nieco odpoczynku i nazad zupełnie inną trasą, bo przez Gucin, Ldzań i Dobroń. Między tymi dwoma ostatnimi jakieś straszliwe roboty drogowe - ruch wahadłowy, kurz, błoto i inne tego typu atrakcje. Plus oczywiście budowa S8 w poprzek. Z Dobronia klasycznie - częściowo technicznymi, nie zawsze asfaltowymi drogami wzdłuż obwodnicy Pabianic, a ponieważ jeszcze do d., więc przez Górkę - tym razem Pabianicką (ale duło tak samo, jak na Górkach Tuszyńskich), a następnie fru de Uć w poprzek - i dopiero z d. do M.
No to się nazbierało kilometrów.
Sakwy lekkie.
A - i jeszcze przypadkowe spotkanie z kol. Jarem i jego rodziną, ale oni byli zmotoryzowani i w dodatku pod ruinami ŁKS-u.