Uć z tępą dzidą i perspektywą wiosła

Czwartek, 27 września 2018 · dodano: 27.09.2018 | Komentarze 6

Dom - p. - dom.
Korki jakby ciut chwilowo odpuściły; podczas powrotu miałem wątpliwe szczęście niemal się zderzyć z pewną Panią, która dosiadając Roweru Lekkich Obyczajów (to te, co stoją przy drodze i czekają, aż je ktoś za pieniądze wynajmie;) jadąc tuż przede mną po prawej...chodnikiem (ja oczywiście jezdnią), nagle postanowiła już nie być na bakier z prawem i wskoczyła mi na jezdnię tuż pod przednie koło. Dobrze, że mogłem momentalnie odbić trochę w lewo - i to w dodatku na nierównym bruku. Ręce, majty i podwiązki opadają - skląłem ją naprawdę wyjątkowo nie po dżentelmeńsku i pojechałem dalej :/
Jutro zaś dzień bez roweru, ale za to służbowy wyjazd we wczoraj odwiedzone rewiry - i wszystko na to wskazuje, że w ramach obowiązków spływ Pilicą kajakiem :) Fajnie mieć takie obowiązki służbowe - szkoda tylko, że jedynie raz w roku ;)

Wycieczka jednodniowa służbowa na dzień do Tomaszowa

Środa, 26 września 2018 · dodano: 26.09.2018 | Komentarze 12

Przed tym wyjazdem miałem jakiegoś dziwacznego, niewytłumaczalnego stresa - może to kraksa wyłazi dopiero teraz, może to, że jechałem służbowo i nie mogły nawalić ani pociągi, ani rower - ani ja. A może wszystko na raz.

I, jak to zawsze przy takich złych przeczuciach bywa - albo się sprawdzają, albo - wręcz przeciwnie! Tak było i dziś - znaczy: wręcz przeciwnie ;) Wyszła bardzo sympatyczna, choć chwilami męcząca ze względu na nawierzchnie i wiatr wycieczka - taka, jak to się mówi: nie za krótka, lecz w sam raz ;)

Rankiem rześkim, ale na szczęście nie tak strasznie wczesnym jak codziennie pojechałem więc najpierw na Uć Fabryczną, tu kupiłem bilety (również na powrót) i wsiadłem w Regio, gdzie kupiłem kolejne kolejowe bilety - tym razem na Mery, bo na dworcu nie sprzedają. Jak zwykle zatem jakieś kombinacje - pekap nie byłby sobą, gdyby tak nie było!

Słoneczko od rana pięknie świeciło, wiatr z WSW stopniowo zaś wzmagał do porywistego - zasadniczą część wycieczki zacząłem od objechania Tomaszowa, a konkretnie miejsc, gdzie musiałem dotrzeć bądź z pieczątkami, bądź z paszportami turystycznymi przygotowanymi na regionalne obchody Światowego Dnia Turystyki już w najbliższy weekend.

I tak, kolejno jak na wisiorku odhaczałem kolejne koraliki: Muzeum Miasta, Galerię Arkady, Punkt Informacji Turystycznej, Arenę Lodową, Skansen Rzeki Pilicy - i wreszcie (kostropatą asfaltową dedeerówą - w centrum były kostkowe) - Groty Nagórzyckie. Co do wspomnianych "dróg" "rowerowych" miasta Tomaszowa, to przyjąłem na dziś zasadę bardzo ograniczonego zaufania (by nie rzec kompletnego jego braku) i elastycznie korzystałem z nich tam, gdzie asfalt był jeszcze gorszy niż rzeczone. Czyli mniej więcej w połowie;) Pozostała część nie rzucała mi się w oczy nachalnie, więc je po prostu przegapiłem! Podczas nie-przegapiania minął mnie jeden radiowóz: 1:0 dla mnie :D

Za Grotami wreszcie się skończyły nieszczęsne wynalazki - i jak człowiek pomknąłem szosą nadspodziewanie pagórkowatą na tamę w Smardzewicach - tu krótki postój. Jak na Zalewę Sul. były dziś całkiem spore fale - szumiały i huczały o betonową opaskę jak nad jakimś morzem. Dodam, że w samej wsi Smardzewice zbudowali (ale jeszcze nie oznakowali - zatem 2:0 dla mnie!) kolejne kościste arcydzieło - oczywiście w użyciu  zatem pozostała póki co szosa ;)

Na końcu wsi skręciłem w prawo - i wkrótce przepadłem w przepastnych borach Puszczy Pilickiej - piękną (ze względu na widoki, a nie nawierzchnię;) drogą leśną dotarłem już całkiem z wiatrem (wcześniej bywało różnie) do Sługocic - tu znów pojawił się równiutki asfalt aż do Inowłodza. A wiało tak potężnie w plecy, że pod górki rower przyspieszał do 27 km/h. Mogłem zatem nieco podreperować nadwerężoną dedeerami i lasem średnią.

W Inowłodzu pozostawiłem aż 7 pieczątek w dwóch miejscach (w tym na Zamku, gdzie będzie od piątku do niedzieli oko turystycznego cyklonu, z którego powodu właśnie to dzisiejsze rowerowanie) i zawróciłem na Tomaszów - pod wiatr. Tym razem, ponieważ nadal wiało potężnie, prędkość z górki spadała do 23 km/h :P

Wkrótce pojawił się kolejny kreatywny pomysł dla rowerzystów - szutrowa rowerówka do Spały, idąca mniej więcej wzdłuż równiutkiej szosy. Na szczęście, póki co, jest ten szuter w miarę równy i ubity, ale moc podjazdów pod leśne górki, zakrętasy wokół każdego drzewa i jazda pod wiatr sprawiły, że łącznie do kupy męczliwe toto było. W dodatku źle oznakowane, co sprawiło, że na kilkaset metrów wyjechałem znów na szosę. Czyli jak dla mnie: dobrze oznakowane, bo nieoznakowane ;)

Po dotarciu do Spały (1 pieczątka w restauracji) zjadłem i wypiłem w rzeczonym przybytku - jakieś strasznie przesłodzone ciasto francuskie z jabłkami podawane na ciepło (chyba niestety z mikrofali), do tego przeciętna kawa - cenowo co prawda na szczęście nie powalało (12,50 za całość), ale smakowo - niestety tym bardziej. Po konsumpcji jeszcze szybki look na drewniany kościółek w stylu podhalańskim - i myk do bunkra kolejowego w Konewce - ostatniego punktu dzisiejszego programu. Borze Nadpiliczny - jaki dziurawy asfalt tam prowadzi (a wcześniej przedwojenna bazaltowa drobniutka kosteczka - śliska jak diabli!)

Po zdobyciu bunkra - już tylko do Tomaszowa na pociąg. Miałem dwie możliwości: wrócić do Spały i tłuc się kilka km-ów przez las wzdłuż dobrego asfaltu kostkową dedeerówą z fałdami powypychanymi przez korzenie sosen, albo objechać 2x dłuższą drogą przez wygwizdowy okrutne (Glinnik, Luboszewy) asfaltem. Zgadnijcie, którą opcję wybrałem ;)

Tak więc po dotarciu jak Bozia, a nie urzędasy przykazali na dworzec w Tomaszowie okazało się, że za kwadrans mam wcześniejszy o 2h niż planowałem ciapąg - tym lepszy, że od razu na Fabryczną, a nie, jak było w planach na Widzew (i stąd dycha rowerowa do domu). Może i bym na tym Widzewu ambitnie wysiadł i wyszła by na koniec obiecana 70+, ale zza horyzontu wylazła paskudna czarna chmura, więc dojechałem do Fabrycznej, by mieć jak najbliżej do domu - po wysięściu zaczęło niesympatycznie pokropywać, więc już najkrótszą (co nie znaczy, że najwygodniejszą) trasą dotarłem równo z większym kropaniem do chałupy.

Trochę tradycyjnych fotek z części miejsc pieczątkowych oraz najciekawszych uchwyconych po drodze - w Relivie.

Uć jak ołów

Wtorek, 25 września 2018 · dodano: 25.09.2018 | Komentarze 14

Dom - p. - dom.
Ciężki dzień w bardzo wielu różnych aspektach - poczynając od istnego kociokwiku służbowego w związku z nałożeniem się kilku(nastu) pilnych spraw jednocześnie (nie z mojej, ani nawet z niczyjej winy), poprzez niekończące się korki po drodze, a na kiepskiej Alusiowej formie (Stawy? Reumatyzm? Niedowład?) kończąc. Rano w dodatku zaskakująco rześko - aż założyłem gacie 3/4, co się od niepamiętnych czasów we wrześniu nie zdarzało. Na szczęście jedna warstwa od góry z power-stretchu i rękawiczki bezpalcowe póki co wystarczyły.
Obrazu dnia dzisiejszego dopełnił silny wiatr z NW oraz bardzo ciężkie sakwy w drodze powrotnej, wypchane ozdobnymi pieczątkami i blisko setką "paszportów" (książeczek-przewodników) turystycznych na zbliżające się jak co roku o tej porze regionalne obchody Światowego Dnia Turystyki - jutro w związku z tym, zamiast codziennego biurwienia czeka mnie terenowa wyrypa meridowa o długości jakichś 70 km-ów plus, celem rozwiezienia powyższych dóbr do kilkunastu miejsc w Powiecie Tomaszowskim.
Oby tylko trochę się wiatr uspokoił, bo nadal po kraksie nie bardzo z kładzeniem się w lemondce. Dobrze, że sporo lasów po drodze, niedobrze, że zakostkowany cpr-owo cały Tomaszów i połowa okolicy na dodatek oraz sporo terenu :/ W każdym razie doskonała okazja, by jeszcze prawie na koniec miesiąca popsuć sobie dodatkowo i tak kiepską wrześniową Vśr. :P

Z Jamboru komfortowo

Niedziela, 23 września 2018 · dodano: 23.09.2018 | Komentarze 9

Miało być dziś zdobywanie gmin wschodniowielkopolskich, ale na szczęście w odpowiedniej chwili zorientowałem się, że jest jakiś remont linii kolejowej między Kołem, a Kutnem - i prawdopodobnie znalazłbym się na koniec dzisiejszego dnia w czarnej... hmm, rozpaczy, bo nie miałbym jak wrócić do domu.
Więc zamiast tego najpierw pokicałem na grzybki - głównie maślaki (szt. 22), ale prawie wszystkie robaczywe - ostateczny urobek jadalny z weekendu to:
-1 prawdziwek
-1 podgrzybek
-1,5 maślaka
-2 kozaki
A potem, w związku z zapowiedzią deszczu i coraz bardziej ponurnym niebem zwinąłem się - i z niezbyt co prawda silnym, ale korzystnym wiatrem (zmieniającym się z W na SW) komfortowo i szybko wróciłem niemalże stałą trasą do domu. Niemalże - bo mimo różnych nadal boleści jeszcze sobie na koniec małe kółko po mieście Uć zatoczyłem, by wyszło więcej km-ów.
I średnia ładna taka :) Oby tak zawsze, ech!

Jambór emerycko-śmieciowy

Sobota, 22 września 2018 · dodano: 22.09.2018 | Komentarze 8

Łokieć, a nawet cały bok (podczas leżenia) włącznie z lewym kolanem (podczas jazdy) oraz piętą (podczas chodzenia) nadal dolegają, ale musiałem pojechać na działkę, bo po ostatnim działkowaniu (nie moim;) pozostały przez zapomnienie dwa worki nie wywiezionych śmieci. A niedobrze, gdyby zalegały jeszcze dłużej.
Od rana wiało porywiście z W, więc ze względu na póki co zdrowotną niemożność beztroskiego korzystania z lemondki nie siliłem się na bohatyra, tylko podjechałem na Dworzec Kaliski, wsiadłem w ŁKĘ i najgorsze wygwizdowy przebyłem mało ambitnie koleją. Dziś, z okazji Dnia Ziemi (czy coś tam), po okazaniu dowodu rejestracyjnego auta można było jechać za darmo - niestety, jak się jest na codzień ekologicznym - nie ma zmiłuj: bilet 8,20. Tak to się u nas docenia blachosmrodzenie. Dobrze, że tylko raz w roku.
Normalnie wysiadłbym z pociągu w Dobroniu, ale miałbym boczną wichurę (wystarczyło mi w drodze na dworzec), więc dojechałem dalej - do Łasku - i stąd dłuższą i bardziej ruchliwą trasą (mijał mnie np. kolega z pracy - normalnie nawet w weekend chwili spokoju! ;p), ale z pomocnym, tylno-bocznym podmuchem raz dwa byłem w Jamboru.
Zaś tu okazało się, że tuż obok w lesie pewnie jacyś działkowicze (zapewne zmotoryzowani, zatem mogący zabrać bez problemu) wywalili do lasu 4 worki śmieci... po prostu jak bym przyuważył, to chyba bym im je wywalił na te puste łby.
Ponieważ kiedyś stał niedaleko gminny kontener i wszyscy śmieci wyrzucali grzecznie właśnie tam, a obecnie jest jakże ekologicznie w związku z segregacją - i nie ma gdzie (nie licząc lasu właśnie), więc przed wieczorem na dwa razy wywiozłem śmioty działkowe - i te z lasu - czyli łącznie 6 worków do najbliższego kosza na przystanku. 5 km-ów w jedną stronę, łącznie ponad 20. I z tego wkurzu na wszystko wyszła dziś wreszcie przyzwoita średnia, bo wrzesień póki co pod tym względem jest poniżej wszelkiej krytyki.
I tak, trochę przypadkiem dołączyłem do corocznego sprzątania świata - a właściwie lasu. Bo nie chcę mieć takiego lasu. A jakiego - będzie na fotce jutro wieczorem (z komórki się póki co nie wstawia).

EDIT:
O, właśnie takiego lasu NIE CHCĘ MIEĆ:

Uć taka sama

Piątek, 21 września 2018 · dodano: 21.09.2018 | Komentarze 7

To samo, tak samo, tyle samo.
Reszta jest potencjalną niedokładnością pomiaru.

Uć z mało istotnymi kwestiami natury astronomiczno-florystycznej

Czwartek, 20 września 2018 · dodano: 20.09.2018 | Komentarze 4

Dom - p. - dom.
Nihil novi sub sole, na górze róże, na zachodzie - bez.
Bez zmian.

Uć bez wesela

Środa, 19 września 2018 · dodano: 19.09.2018 | Komentarze 9

Dom - p. - dom.
Upał wrześniowy; korki niebywałe.
Dla miłośników wątpliwych selfików - wklejam łokietka: do wesela się zag(n)oi!
Zaraz, zaraz... przecież ja nie planuję żadnego wesela?
O - za to czułki mu od niedzieli wyrosły :D
M. mówi, że to "przeczulica" ;)

Uć, po prostu Uć

Wtorek, 18 września 2018 · dodano: 18.09.2018 | Komentarze 8

Dom - p. - dom.
Megakorki, kierowcy nieżyczliwie wciskający się na człowieka kulturalnego, rowerzyści jak naćpani, znów ciut za gorąco - a łokieć nap...rawi się chyba nie za prędko.
Czyli: bez przygód tym razem ;D

Uć wprost fatalna

Poniedziałek, 17 września 2018 · dodano: 17.09.2018 | Komentarze 4

Dom - p. - dom.
Wszystkie znaki na niebie i ziemi oraz te bolące na mnie po wczorajszej kraksie mówiły: daj sobie dziś spokój z rowerem.
No to pojechałem.
Pierwszą karą było ponowne w tym miesiącu niezapisanie trasy porannej przez TomToma.
Drugą - blisko godzina spędzona w serwiso-sklepie w kolejce po zakup nowych pedałów.
A ukoronowaniem wszystkiego było niemal dejavu z wczoraj: tym razem osobówka jadąca z naprzeciwka postanowiła skręcić w swoje lewo w podporządkowaną zajeżdżając znienacka mi drogę. Dałem po hamulcach tak, aż mi siodełko stanęło dęba razem z całym, obciążonym sakwami tyłem. Gdybym miał ciut lepsze hamulce - przeleciałbym znów przez kierownicę wpadając na pirata, jakby były słabsze - nie wyhamowałbym i rąbnął weń przodem.
Pan pirat wesoło pomachał przez szybkę i sobie pojechał.
Dość - już dość tych przygód.
Dane statystyczne dziś w przybliżeniu z racji porannego strajku zegarka.

EDIT:
Endo odnalazło poranny przejazd - zatem dane są już kompletne i dokładne :)