Trochę Dobrej Nowiny

Sobota, 17 grudnia 2016 · dodano: 17.12.2016 | Komentarze 2

Klasyczne opłotkowe Dobylegdzie: korzystając ze słońca, lekkiego wiaterku, trochę mgły - a trochę smogu;) - pomknąłem Stryjkowką bez konkretnego planu. Dojechawszy na krzyżówkę w miejscowości Dobra Nowiny, skręciłem w drogi, którymi nie jeździłem od ładnych paru lat - okazało się, że w międzyczasie zrobili tam mniamuśne, gładkie asfalciki :D - zaś tam, gdzie był już asfalt - zrobił się przetykany dziurami.
Po przetestowaniu dawnych skrótów w nowej odsłonie wbiłem się jeszcze na chwilę do Lasu Łagiewnickiego w Arturówku. Bardzo ładnie, smog nieco mniejszy, staw zamarzł ;)
I na abarot do Nowej Budy.
Wiatr słaby, ale mroźny - z SW; łąki i lasy oraz drogi rowerowe miejscami bardzo ładnie na biało oszronione, sakwy lekkie.
I nawet się trochę zziajałem, ale przecież o to w sumie chodziło ;)
Choinek tym razem żadnych nie policzyłem (może gdzieś tam jakieś były), bo albo było mgliście, albo pod słońce, albo uważałem na ewentualne oblodzenia.

Niedziela w pSokolnikach

Niedziela, 23 października 2016 · dodano: 23.10.2016 | Komentarze 2

Rano padało, ale się wypadało, więc ja rowerem - a M. (tym razem nie z psem) autobusem do Sokolnik - odwiedzić rodziców M. i Trzy Psy :) Aluś został w chałupie, bo co zanadto, to niezdrowo ;) W każdym razie babrząc w kałużach Merysię pomknąłem (dystans 28,3 km via Jęzorków zajął mi równą głodzinę) z umiarkowanym wiatrem z SE. Tam obiad, a na deser psyjechał Kuzyn Tomek ze swoimi rodzicami - nie bez powodu, bo rodzice M. psigarnęli niedawno osieroconą psinę z Tomkowego Sąsiedztwa. Potem poszliśmy w Trzy Psy na psacer po lasach i polach. Po powrocie Merysia została potraktowana wężem ogrodowym i znów lśni. Reszta towarzystwa została jeszcze trochę, a ja rozpocząłem mozolny, tradycyjny powrót pod górki i pod wiatr (trochę osłabł) do Odhuańńi - dla odmiany pętliczkując tym razem wokół Łagiewnickiego Lasu oraz stawów w Arturówku, co poskutkowało powrotem już niemal całkiem po ciemnicy.
Sakwy lekkie tym razem, bo nadmiar żarcia wzięła z powrotem M. ;)
Ale przywiozła!! ;D
A w lasach apogeum jesieni - podczas powrotu wreszcie wyszło trochę słońca i zrobiło się tak, jak zawsze powinno być jesienią :)

Szybkie Stryjkowskie Kółeczko

Niedziela, 9 października 2016 · dodano: 09.10.2016 | Komentarze 18

Najpierw, będąc nadal smarkatym, kaszlącym i słabym pospałem sobie do 12:09, a potem szkoda mi się zrobiło niedziei (gdy nic się nie dzieje;), więc hajda Dobylegdzie - przy południowo-zachodnim, niezbyt silnym wietrze i raz bladych słońca rozbłyskach - a raz organoleptycznej mży w twarz - do Stryjkowa śmig Stryjkowską Ulicą!
W S. tradycyjna zawrotka (odtąd pod wiatr) na kolejne eS-y: Smolice, Swędów, Szczawin, dokąd dotarłem w 53 minuty (km 26,0 - średnia, jak na Starą Góralkę - wyśmienita: 29,43 km/h!). Między Swędowem, a Szczawinem tempo nadawał siedzący mi na kole jegomość też na jakimś góralu i w kasku jak na motocykl, więc fizjonomii nie dostrzegłem - najpierw ja go dogoniłem i ścignąłem, a potem miałem już dość na wiadukcie A2, więc dałem mu fory i odpocząłem sobie troszkę, zwłaszcza, że dalej było pod wiatr i pod górki. Z postojami i już mozolniejszy więc okazał się powrót - przez kolejne eS-y (Samotnik i Smardzew) - wreszcie wjechałem z powrotem do miasta, zawinąłem jeszcze w las do Arturówka (stąd teren w kilometrażu) - a stąd już do Nowej Budy robić porządki porejmontowe.
A na koniec, już w wyjątkowo paskudnej mży - do Odhuańńi.
Średnia od wiaduktu na A2 (czyli pod górki, pod wiatr, trochę terenu i na koniec miasto) - 24,27. Czyli jednak raczej słabość - i w ostatecznym rozrachunku jednak bardziej quasiczasówka, niż prawdziwa.
Sakwy lekkie, bo tylko z potrzebnymi niezbędnikami.
Napęd: nic żryć, nic pić.

I z Jamboru

Niedziela, 2 października 2016 · dodano: 02.10.2016 | Komentarze 1

Najpierw poranne grzyboszukanie (bo grzybobraniem trudno to nazwać taka susza): za rzeką znaleziono 13 maślaków (z czego 7 mikrych, dobrych i 6 dużych, robalowatych), a na działce 1 kozaka pełnego robaka. A po południu na abarot (opcja z Pętelką Różową) - na tejże, u wjazdu do rzeczonej Róży (jak zwykle podRóże - pod wiatr!) biała karoca z białym koniem, a nawet chyba dwoma! - wyprzedzona w sekund 5. Na koniec jeszcze pętliczka wokół Bielicowego Stawu.
Jechało się coś bez polotu (w końcu już piąty dzień jakiegoś cherlania), mimo, że przeważnie z wiatrem z W.
Sakwy dwudniowe plus maślaki.

Do Jamboru

Sobota, 1 października 2016 · dodano: 02.10.2016 | Komentarze 0

Trasa stała z małą zmianą (testowanie nowych asfaltów w Zdrowotnym Parku).
Niezbyt silny, przeważnie boczny wiatr z SE.
Sakwy ciężkodwudniowe.
A na miejscu m.in. tradycyjne rybsko w Starym Młynie.

Psobota w pSokolnikach

Sobota, 17 września 2016 · dodano: 17.09.2016 | Komentarze 2

Trasa:
Do Sokolnik (przez Zgierz i dodatkowo pętelkując aż po Ozorków) - i z powrotem (tradycyjną trasą przez Palestynę i skrótując na koniec terenowo przez Las Łagiewnicki).
A w Sokolnikach u rodziców M. aż 4 psy! - nasz, który dojechał tramwajowo z M. i 3 psy - z czego dwie znajdy nowe - Dżekuś od Kuzyna i Tobik z ozorkowskiego rynku. Harmidru co niemiara, ale jakoś się wszyscy ze wszystkimi nie pogryźli. Z niewątpliwych atrakcji - grill ;)
Ze względu na silny wiatr (rano z E, a przed wieczorem z NE) jechało się specyficznie - rano przeważnie z górki z tylno-bocznym wiatrem 28,1 km w zaledwie godzinę - powrót pod górkę i przy (na szczęście!) bocznym wietrze oraz maksymalnie lasami - więc też nie tak bardzo źle.
Sakwy w jedną stronę lekkie, w drugą - m.in. z sernikiem ;)
Prawie na koniec w Arturówku test 200 m czegoś, co zrobiono niedawno wokół stawów - początkowo myślałem (ze względu na regularne kształty) że to jakaś betonka posypana drobniuteńkim żwirkiem, więc byłem skłonny zaliczyć to do nawierzchni utwardzonych - ale na koniec powierciłem paluszkiem - a to miękkie jest raczej, więc uznałem to jednak za jazdę w terenie. Pewnie po zimie i tak spłynie wraz ze śniegami do stawu ;)

Egipskie Młyny: dz. 2

Niedziela, 11 września 2016 · dodano: 11.09.2016 | Komentarze 4

Wstałem przed 8:00 - mojego domkowego współlokatora gdzieś poniosło, więc już nie czekałem, by się pożegnać - ino w długą, póki słońce jeszcze niziutko! Na początek znów, tym razem rowerowo na miejsce nocnych spacerów nad Wartę obfocić, a potem wcześniej niesprecyzowaną trasą (po drodze zdecydowałem, że jadę tak, a nie inaczej) na Poddębice - via Praga. Można więc powiedzieć, że z Egiptu wraca się przez Pragę ;)
W Poddębicach cmoknąłem klamki zamkniętej jeszcze bramy pałacu i ogrodu zmysłów - no trudno, indziej kiedy.
Ponieważ zaczął się robić ukrop okropny, więc już najkrótszą na Uć - a tu szosa prosta jak strzelił, wąska jak wąski, a ruch - jak kiosk - ogromny mimo niedzieli! :/ I tak ze 20 km - ja zdychałem od żaru, kierowcy piłowali silniki nie mogąc mnie od razu wyprzedzić (bo z naprzeciwka ciągle coś - zapewne nad Jeziorsko - jechało), a pobocza brak. W dodatku koleiny. Zdecydowanie odradzam ten wariant trasy. Na przedmieściach Aleksandrowa Uckiego wreszcie jakiś sensowny sklep - w środku klima i dwie panie, które stwierdziły, że już wkrótce będzie zamknięte, bo będzie zakaz handlu w niedzielę. No to zrobiłem smętną minę i spytałem "gdzie ja kupię coś do picia w takim skwarze". Usłyszałem, że trzeba sobie robić zapasy dzień wcześniej ;D No, ale z klimą włączoną na rowerze i lodówką pełną coli to chyba się nie da jechać ;) A mogły się zamiast tego poczuć naprawdę potrzebne (bo były!) - to wolały kwękać. Polska.  Pod sklepem też wesolutko, bo Panowie Pijący W Cieniu Jedynym skomentowali moją mapę doczepioną do lemondki tu cytat: "Tyzoba, alenawiga! Tylko nie mówi!". No to ja powiedziałem w zastępstwie nawigacji, że jak dobrze przycisnę, to jeszcze zacznie gadać!
W końcu opuściłem ruchliwą szosę i jej wątpliwe atrakcje i do miasta Uć wjechałem opłotkami NW - podczas odpoczynku minął mnie kolarz - pognałem za nim, a tu kol. Piotr od Nordkappa! :) Ciekawe, o której wyjechał, że mnie doścignął... W sumie dziś nie było to takie trudne, bo w tym żarze postoje co kilka kilometrów i tempo zdecydowanie gorsze niż dzień wcześniej - wiatr w sumie znikąd, ale taki dociskający do rozpalonego asfaltu, więc w sumie znikąd dobrego, a zewsząd złego. No i wiadomo - znad Warty jest jednak przeważnie pod górkę - stąd średnia średnia i setne zmęczenie na koniec.
Sakwy okrąglutkie, bo rzecz jasna dwudniowe - nawet alumata i śpiwór w nich były, ale się w ostatecznym rozrachunku nie przydały.

Egipskie Młyny: dz. 1

Sobota, 10 września 2016 · dodano: 11.09.2016 | Komentarze 4

Pobudka 5:45, start 7:07 - i w drogę, do Egiptu! (tego nad Zbiornikiem Jeziorsko - relacja sprzed roku: http://huann.bikestats.pl/1382087,Orientalne-szalenstwo-wrzesniowej-doby-dz-2-do-Egiptu.html ).
Poranne mgiełki stopniowo się unosiły, jechało się znośnie, po wyjechaniu z miasta władowałem się w potwornie kostropatą nawierzchnię w (!)Krzywcu - i tu nieszczęście - tak mną trzęsło, że niepostrzeżenie odpiął mi się zegarek z nadgarstka - zauważyłem dopiero po kilku kilometrach, więc za późno było, by się wracać. Szkoda wielka - wiernie służył 17 lat, a choć wyglądał na totalnie zdezelowany, chodził dobrze - w końcu już na samym początku zegarmistrz mi powiedział, że to "doskonała, solidna japońska podróba Citizena!". Ech. :(
Za Krzywcem drogi były już przeważnie równe - przeciągnąłem przez Kazimierz, Puczniew - tu odbiłem na Małyń (znów trochę dziur) - a stąd (m.in. obok chyba obecnie najwyższego naszego masztu RTV w Zygrach) po niecałych 3 h dociągnąłem w gęstniejącym żarze do celu: startu marszu do Egiptu w Pęczniewie. Po drodze mijali mnie Egiptowicze autami i machali - jestem słynny! ;) A tak naprawdę to się znamy z różnych kijowych zawodów. Rejestracje aut też świadczyły, że Egipt tuż - w końcu wszystkie zaczynały się na literkę E! ;D
O 10:00 dojechała dwoma autobusami M. - i można było rozpocząć marsz, liczący 5,5 km - do dawnego przysiółka Egipt koło Brodni w towarzystwie blisko 500 osób. To dwukrotnie więcej, niż przed rokiem! Upał też się zrobił iście egipski - droga biegła w pełnym słońcu wałem bocznym zbiornika - na jego końcu była "oaza" z parasolami, wodą i wafelkami. Potem jeszcze w totalnym żarze przez łyse pola (jedyne cienie to harcujące po skibach ciągniki;) - i wreszcie dotarliśmy do celu - tu, w porównaniu z rokiem ubiegłym zabrakło Sfinksa, ale były tradycyjne piramidy, faraon (tym razem nieżywy), gumowy krokodyl w baseniku ogrodowym (z żywymi rybkami) i tegoroczny hit - wielbłąd naturalnej wielkości uszyty przez miejscowe gospodynie. Do żarcia: winogrona, arbuzy - i woda, dużo wody...
Powrót do ośrodku SumEx odbył się tą samą trasą - a tam, jak rok temu - fura żerka! Kaszanki, kiełby, ryby wędzone, ogórki kiszone, chleb ze smalcem, super wspaniała słoninka z przyprawami wędzona, ciasta, co tam jeszcze.... pożarto! :D W międzyczasie odbyło się losowanie upominków - i wygraliśmy: ja książkę o nordyku walkingu, a M. - zajefajny scyzoryk multi-toolti! Czarny! Wow.
Potem M. wróciła po znajomości do miasta Uć z kijkową grupką autokarem, a ja pojechałem na ciąg dalszy imprezowania weekendowego - do niedalekich Księżych Młynów, na zlot Chłopców-Ginterowców (i Dziewcząt też!), czyli 60 urodziny uckiego koła kolarskiego PTTK im. Henryka Gintera.
Baza rajdu mieściła się w ośrodku Leśne Domki - i było, jak nazwa wskazuje: leśnie, ogniskowo (kiełbasa, kiełbasa, chlebek, kiełbasa, ogórek), imprezowo też (a jakże;) Spotkałem jednego spodziewanego kolegę Piotra K. (od Nordkappu i innych fajnych wypraw), a także niespodziewanie 100 lat niewidzianego kol. Janusza - Strażaka z Lotniska - b.miłe spotkanie! Na koniec po cichu wymiksowałem się z urodzinowej dyskoteki i poszwendałem się po nadwarciańskich plażach i łąkach w świetle gwiazd i księżyca, bo i tak bym nie pospał z racji dudniącej disco.
A na koniec wróciłem do domku, mentalnie zatkałem uszy - i padłem. Obudziłem się na chwilę o 1:30 - bo ucichło. ;)
A zdjęcia z Egiptu są tu (FotoDoktorek): https://www.facebook.com/FotoDoktorek/photos/?tab=album&album_id=1767030570202267

Z Jamboru z ostrego rżnięcia

Niedziela, 4 września 2016 · dodano: 04.09.2016 | Komentarze 8

Rankiem bladym ledwo się zwlokłem, a tu już panowie od rżnięcia się pojawili - o 7:30 rano. W niedzielę. No co zrobić. I zaczął się taniec z sosnami - żeby ściąć jedną, trzeba było wycinać (od dołu, stopniowo ją opuszczając!) drugą, uwiązaną u góry - bo z jednej strony domek, a z drugiej siatka. W końcu udało się i jedną i drugą po kawałku wykończyć - ale w pewnej chwili miałem niepowtarzalną okazję obserwować niezapomniane latające w powietrzu na linach drzewa... Cała operacja ścięcia dwóch trwała (z deliberacjami i niezbędnymi w takich wypadkach jękami fachowców) 2,5 h. W końcu została sterta gałęzi z koron i pocięte bale. Przyjechał wózeczkiem pan sąsiad i na 4 razy wywiózł na opał. A ja powywalałem gałęzie za płot do otwartego lasu (po czym je jeszcze musiałem parę metrów w głąb zaciągnąć, bo sąsiadce obok nagle zaczęły przeszkadzać, że przyjdzie ktoś i styrtę podpali a ona ma domek nieubezpieczony) i po paru godzinach mordęgi mogłem jechać nazad. Na szczęście przeważnie z silnym wiatrem z SW, choć wracając troszkę dłuższą opcją czasem bywał boczny, a nawet przednio-boczny, co wcale nie było fajne. Ponadto dwukrotnie mnie złapał krótkotrwały deszcz - i tak się skończyła przygoda z ostrym rżnięciem.
Sakwy dwudniowe plus śmieci z działki, więc napchane prawie na full.

Do Jamboru na ostre rżnięcie

Sobota, 3 września 2016 · dodano: 04.09.2016 | Komentarze 7

Doszły mnie słuchy, że jedna z sosen tuż przy domku całkiem uschła (aż zaczęła korę gubić), a druga - ledwo-ledwo. Obie bezpośrednio sąsiadowały z krawędzią dachu, więc wystarczyłaby solidniejsza wichura - i nieszczęście gotowe. Cóż było robić - zamówiłem telefonicznie panów wycinankarzy - i sobotnim pogodnym rankiem ruszyłem ku Jamboru stałą, krótszą trasą. Po drodze bankomat z pobraniem doli dla pilnych;) panów i odwiedziny u mamy, żeby wziąć od niej klucze od działki, z którymi gnałem 3 tygodnie temu, jak Sz.Czytelnicy sobie może przypominają. Po pogaduszkach wio w trasę za miasto - dopadłem jakichś wlokących się (jak na szosowców) szosowców i wsiadłem im ładnie na koło. Ale, że naprawdę się wlekli, to ich (pod wiatr) wyprzedziłem. Za chwilę były ostatnie światła w mieście, właśnie się zmieniło na żółte, więc się zatrzymałem, a ci jakby nigdy nic prawą(!) stroną już na czerwonym dali dyla! O wy tacy-owacy! Średniej się zachciewa w ten sposób?! Po chwili ruszyłem na zielonym i po jakimś niecałym kilometrze znów ich ścignąłem łajzy jedne :D Potem jechaliśmy już razem na zmiany kolejnych kilka kilometrów, a na koniec minął nas pędem cały peleton - część z "mojej" grupki dołączyła do grupy, jeden został w tyle (wyprzedziłem go mimo ciężkich sakw na stromym podjeździe na Górce Pabianickiej), a jeden jechał ciut szybciej ode mnie, więc go jeszcze widziałem z przodu ze 3 km. W końcu pewnie gdzieś odbił, ten z tyłu też mnie nie dogonił - i już bez żadnych innych sensacji mozolnie pod wzmagający się wiatr dobrnąłem do Jamboru.
Sakwy ciężkie, dwudniowe; wiatr początkowo słaby, potem umiarkowany z SW, czyli w pysk.
A jak dojechałem, to się okazało, że panowie od rżnięcia nie mają dziś czasu, bo im wypadła dodatkowa robota. Nawet się osobiście zjawili, by mnie o tym poinformować. No żesz Mojżesz! :/ Chcieli rżnąć w tygodniu, przeskakiwać przez bramę, albo co lepsze - żebym im jeszcze klucze zostawił. Jeszcze czego. W końcu postawiłem jasno sprawę: albo robią dziś lub w niedzielę do 14:00, albo nici z roboty (i siana za nią)
Woleli siano od nici, więc stanęło na niedzieli o 8:00 rano. Ratunku, czy ja się kiedyś wyśpię?!
Resztę dnia spędzilem na działkowych porządkach, krótkim wyskoku do jamborowego sklepu oraz rybskach i piwskach w pobliskim młynie. Trzeba było to wszystko jakoś normalnie odreagować.